Kip

In Italië wist ik het ineens: dat roken moest afgelopen zijn. Van de ene op de andere dag ben ik gestopt. Bijna zonder afkickverschijnselen en zonder dat het me moeite kostte. Tegelijkertijd was ik ook een boek aan het lezen: de breiclub van Ann Hood. Het gaat over een vrouw die haar dochtertje verliest en dankzij het breien komt ze er weer bovenop. Bij mij viel toen het kwartje. Ik kan zo nu en dan ook wel wat therapie gebruiken. En ik hou van breien.

Toen ik thuiskwam, ben ik het boek gaan herlezen. En na elk hoofdstuk breide ik een stuk. Want één ding gaat echt niet: breien en lezen tegelijk. Dus ik moest het om en om doen. En gedurende het herlezen en het breien kwam ik erachter. Breien is rustgevend, therapeutisch, verzet je geest en is vooral leuk om te doen. Een draadje wordt een trui of een sok of een sjaal of… vul maar in.
Een aantal jaren was het voor mij heel lastig om breiwol en patronen te vinden. Maar na een beetje rondsurfen op internet en een keer een ‘proefbestelling’ om te kijken of dat zou gaan, breiwol bestellen op internet, kwam ik erachter dat dat prima ging.

Dus nu brei ik als een wilde. En wat nog erger is, ik ben aan de kip. Knitting in public. Want ik zit zeer regelmatig te wachten tot de kinderen klaar zijn met sporten, muziek maken of wat dan ook. En ik heb niet altijd zin om te lezen, te werken, telefoonspelletjes te doen. Dus nu brei ik. In het zwembad (voorlopig alleen op de tribune, hoor!), bij de muziekschool, bij de skeelerbaan. Zelf op een trainingskamp van mijn hardloopclub heb ik de pennen en de wol bij me. Speciale kleine projectjes die ik overal mee naar toe kan nemen. Ik krijg ook veel reacties.

‘Jemig wat ouderwets!’ en bedankt, was mijn reactie tegen de oudere dame die dit tegen me riep. ‘Nee, nee, ik bedoel, leuk. Vroeger, in de 70er jaren, zat ik ook overal te breien. Maar je ziet het bijna niet meer.’ Ook kinderen die naar me wijzen en hun moeders wat in het oor fluisteren, meestal veel te hard: ‘Kijk mama, die mevrouw zit te BREIEN!’ alsof ik één of ander buitenaards wezen ben.
Natuurlijk krijg ik ook veel vragen over wat ik brei, hoe ik dat precies doe en hoe lang ik er dan nog mee bezig denk te zijn. En de verhalen over mislukte brei projecten van de ander. Of juist de enorm geslaagde en wat ze dan allemaal voor wie gebreid hebben. Of dat ze hun breiwerk een keer mee mogen nemen zodat ik kan helpen bij het oplossen van vastgelopen projecten.

Ja hoor, neem maar lekker mee. En kom er bij zitten, kunnen we een breiclub beginnen! Het goede nieuws is dat mijn humeur er erg van is opgeklaard, ik geen sigaret meer heb gerookt en dat mijn kinderen er inmiddels aan gewend zijn. Nu waarschuwen ze me als ik mijn briewerk dreig te vergeten. ‘Want anders ga je je vervelen, mama.’ Blijkbaar merken zij de opklaring van mijn humeur ook!

Voor de liefhebbers:
http://www.ravelry.com/, site voor breiers en hakers, je meldt je aan en je kunt al je projecten showen, patronen zoeken, vragen stellen aan medegebruikers.
http://www.garnstudio.com/, duizenden gratis brei- en haakpatronen
Het boek van Ann Hood ligt voor €7,99 bij de Slegte

Advertenties

Een gedachte over “Kip

  1. Leuk Maaike, herken me er wel in. Heb vroeger ontzettend veel gebreid, zoveel dat ik er nu geen zin meer in heb. (Elke week een trui!!)
    Veel succes en te gek dat je gestopt bent met roken. Het is mij ook in 1x gelukt en ben er niet van aangekomen.
    groetjes Hannah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s