Altijd hetzelfde

Mijn collega gaat tekeer over het eten van appelmoes. Ik werk nl. in de kinderopvang en dan moet je over dit soort dingen natuurlijk een mening hebben. Ze vindt het belachelijk dat ouders bij het eten appelmoes op tafel zetten. Een kind hoort gewoon te eten wat de pot schaft. Anders leren ze het nooit. Punt Uit.

Ik bemoei me maar even niet met deze discussie. Ik heb zelf twee Moeilijke Eters. Soms ga ik de uitdaging aan en ben ik het helemaal met mijn collega eens. Dan ben ik streng en moet er gegeten worden wat er op tafel komt. En anders pak je maar een boterham. Dit is niet sfeerverhogend, kan ik melden. Er zijn dan ook dagen dat ik deze strijd niet aanga. Dan wil ik gewoon gezellig eten, zonder dat ik of één van de kinderen uit zijn dak gaat. Dus dan staat er een pot appelmoes op tafel.

Laatst vroeg dochter 2 waarom wij altijd hetzelfde eten. Ik kan je verzekeren, dat ligt niet aan mijn kookkunst of gebrek aan fantasie. Dat heeft alles te maken met het voorgaande: soms wil ik gewoon dat er gegeten word, zonder geschreeuw, gedreig en gedoe. Dus zeg ik tegen haar: ‘Dat komt omdat jij de volgende dingen lust: boerenkool, met niet te veel aardappels en vegetarische worst want andere vind ik niet lekker; spaghetti met rode saus, echt gehakt en niet te veel groente; pannenkoeken maar wel zelf gebakken want die uit een pakje zijn vies; nasi maar alleen dat ene recept; pizza maar alleen die ene van dr. oetker of zelf gebakken maar dan allleen met….. Bovendien vind je zus al de dingen die jij lust niet lekker, om het eenvoudig te houden.’ Er valt een stilte aan de overkant.

Dus had ik een plan. In de voorjaarsvakantie heb ik tijd en ga ik eens wat nieuwe recepten uitproberen. Niets gewaagds, gewoon dingen waar ingrediënten in zitten die ze allemaal lusten. Dus eten we quiche met salami en kerstomaten, curry met gehaktballetjes, courgette aardappelkoekjes, zelfgemaakte tomatensoep. En ik kan jullie vertellen dat het feest was. Wat de één niet lekker vindt, vindt de ander heerlijk. De kinderen hebben alles met frisse tegenzin opgegeten. Dat is al heel wat. En ze hebben niet geklaagd, zeker niet meer na mijn uitleg over waarom wij altijd hetzelfde eten.

Ik ga gewoon dapper door, net zolang tot de appelmoes van tafel kan!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s